به هر فروشگاه لوازم ورزشی بروید و دیوارهایی از کفش‌های ورزشی را خواهید دید که با فناوری قابل مشاهده{0} جیب‌های هوا، صفحات فیبر کربنی، فوم‌های پاسخگو، الگوهای کشش تخصصی طراحی شده‌اند. برندها میلیون ها دلار برای بازاریابی این نوآوری ها خرج می کنند. اما این حقیقت ناراحت کننده ای است که شرکت های تولید کفش تبلیغ نمی کنند: حتی گران ترین کفش های عملکردی با سازش هایی در طراحی عرضه می شوند. کفی های داخل آنها؟ آنها تقریبا همیشه یک فکر بعدی هستند. نازک، مسطح، و عمومی، آنها اجزای مکان نگهدار هستند، نه ویژگی های عملکرد. درک اینکه کجا کفش‌ها کوتاه می‌شوند-و اینکه چگونه کفی مناسب این شکاف‌ها را پر می‌کند-می‌تواند عملکرد کفش شما، احساس پاهای شما و مدت زمان ماندگاری کفش شما را تغییر دهد.
چرا حتی کفش های عالی نقاط کور دارند؟
طراحان کفش با یک کار غیر ممکن روبرو هستند. آنها باید یک محصول واحد بسازند که برای هزاران پا مختلف مناسب باشد، انواع مختلف قوس را در خود جای دهد، برای ورزش های متعدد مناسب باشد و به قیمتی برسد که کسب و کار را سودآور نگه دارد. چیزی باید بدهد.
آنچه می دهد کفی است.
درج استوک در اکثر کفش‌های ورزشی یک هدف را دنبال می‌کند: پوشاندن دوخت و چسباندن قسمت رویه به زیره میانی. این یک ایده اولیه آرایشی است که معمولا از یک لایه فوم نازک ساخته می شود که به طور دائم در عرض چند هفته فشرده می شود. حداقل پشتیبانی از قوس، جذب ضربه ناچیز و سفارشی سازی صفر را برای مکانیک پای شما ارائه می دهد.
این یک توطئه نیست-بلکه اقتصادی است. شرکت های تولید کفش بودجه تحقیق و توسعه خود را در زیره میانی، زیره و رویه سرمایه گذاری می کنند. آنها فرض می کنند که یا کفی پایه را تحمل می کنید یا آن را با چیز بهتری جایگزین می کنید. مشکل این است که اکثر مصرف کنندگان نمی دانند چه چیزی را از دست می دهند.
در اینجا چهار نقطه کور مهمی که کفش‌های شما نادیده می‌گیرند-و دقیقاً چگونه کفی‌های باکیفیت آنها را برطرف می‌کنند، آورده شده است.
نقطه کور شماره 1: فرض "یک شکل همه را شکست می دهد".
مشکل:
پای شما دارای قوس، ارتفاع، عرض و کانتور منحصر به فردی است. با این حال، فضای داخلی کفش از یک انتهایی (فرمی که برای شکل دادن به کفش استفاده می شود) قالب گیری شده است. در آخر یک حفره عمومی ایجاد می شود که فرض می کند هر پا تقریباً یک شکل است. کفی‌های استوک این مشکل را تشدید می‌کنند-آنها تخته‌هایی هستند که به طور کامل قوس شما را نادیده می‌گیرند.
اگر قوس کم دارید، پای شما در داخل آن فضای عمومی فرو می ریزد و بافت های نرم را تحت فشار قرار می دهد. اگر قوس‌های بلندی دارید، پای شما نمی‌تواند به کفی صاف برسد و شکافی در جایی که تکیه‌گاه باید باشد باقی می‌ماند. در هر صورت، پای شما بدون کمک باقی می ماند تا خود را تثبیت کند.
چگونه کفی ها آن را رفع می کنند:
یک کفی با عملکرد با کیفیت، خطوط سه بعدی-که خود کفش فاقد آن است را معرفی می‌کند.
تکیه گاه قوس: به ارتفاع قوس خاص شما قالب می گیرد و فضایی را که کفش شما نادیده می گیرد پر می کند. برای قوس های کم، این ساختاری را برای مقاومت در برابر ریزش فراهم می کند. برای قوس های بلند، سطح ملایم و حمایت کننده ای را ارائه می دهد که پا واقعاً می تواند با آن تماس بگیرد.
لیوان پاشنه: یک جیب پاشنه عمیق و منحنی، پد چربی را در زیر پاشنه شما قرار می‌دهد و آن را در مرکز قرار می‌دهد که بهترین ضربه را جذب می‌کند. این همچنین باعث تثبیت پشت پایی می شود و حرکت بیش از حد را که منجر به آسیب می شود کاهش می دهد.
بالا آمدن متاتارس: برخی از کفی‌ها شامل یک بلند کردن جزئی درست در پشت توپی پا، گسترش استخوان‌های متاتارس برای کاهش فشار روی اعصاب و بافت نرم هستند.
نتیجه: یک{0}}جای سفارشی در یک کفش استاندارد.
نقطه کور شماره 2: فشرده سازی بدون بازیابی
مشکل:
وقتی کفش‌های جدید را امتحان می‌کنید، آن احساس خوشبویی؟ دوام نمی آورد. فوم در اکثر کفی های استوک از موادی با چگالی کم-است که تحت بار به طور دائم فشرده می شود. در فاصله 50 تا 100 مایلی، اساساً صاف است. هنگامی که این اتفاق بیفتد، حمایت و حمایتی که فکر می کردید از بین رفته است.
اما نکته اینجاست: کفش های شما ممکن است هنوز عمری داشته باشند. فوم میانی کفی (لایه ضخیم تر زیر کفی) معمولاً 300{3}}500 مایل دوام می آورد. شما کفش های کاربردی را دور می اندازید زیرا کفی یکبار مصرف از کار افتاده است، یا بدتر از آن، روی کفی های مرده داخل کفش می دوید که هنوز هم می توانند کار کنند.
چگونه کفی ها آن را رفع می کنند:
کفی‌های پرفورمنس از مواد با تراکم{0} بالاتر و انعطاف‌پذیری استفاده می‌کنند که برای طول عمر مهندسی شده‌اند.
هسته های فوم بادوام: موادی مانند پلی یورتان یا ترکیبات EVA ساختار خود را برای 500+ مایل حفظ می کنند و با طول عمر کفش شما مطابقت دارند یا بیشتر از آن هستند.
خواص ویسکوالاستیک: برخی از کفی ها از موادی استفاده می کنند که با سفت شدن اندکی تحت بار، به ضربه پاسخ می دهند و در صورت عدم وزن به طور کامل بازیابی می شوند. این کار عملکرد ثابتی را پس از سواری ارائه می دهد.
طراحی قابل تعویض: کفی های با کیفیت برای انتقال از کفشی به کفش دیگر طراحی شده اند. وقتی کفش‌های دویدن شما فرسوده می‌شوند، کفی‌های خود را به جفت جدید منتقل می‌کنید و سرمایه‌گذاری و حمایت خود را حفظ می‌کنید.
این کار کفی شما را از یک جزء یکبار مصرف به یک قطعه بادوام از تجهیزات عملکردی تبدیل می کند.
نقطه کور شماره 3: تله رطوبت
مشکل:
پای شما عرق می کند. خیلی در طول فعالیت شدید، هر پا می تواند نیم پیمانه رطوبت در روز تولید کند. کفی‌های استوک مانند اسفنج‌ها این عرق را جذب می‌کنند و در فاصله چند کیلومتری آب می‌شوند. این چندین مشکل آبشاری ایجاد می کند:
اصطکاک: پوست مرطوب در برابر کفی مرطوب، اصطکاک را افزایش می دهد و منجر به تاول و لکه های داغ می شود.
رشد باکتری: محیط‌های گرم، تاریک و مرطوب، زمینه‌ای برای ایجاد بو-باکتری‌ها و قارچ‌ها هستند.
تجزیه مواد: اشباع مکرر ساختار فوم را خراب می کند، فشرده سازی و شکست را تسریع می کند.
آسیب به کفش: این رطوبت در نهایت به زیره وسط کفش شما منتقل می شود و باعث تسریع تجزیه آن از داخل می شود.
چگونه کفی ها آن را رفع می کنند:
کفی های مهندسی شده به اندازه بالشتک کردن، مدیریت رطوبت را جدی می گیرند.
پارچه رویه‌ای{0}}حذف کننده رطوبت: منسوجات فنی (اغلب پلی استر مانند CoolMax ترکیب می‌شوند) به طور فعال عرق را از پوست شما بیرون می‌کشند و به داخل زیره کفی می‌کشند و سطح را خشک‌تر نگه می‌دارند.
ساختارهای فوم سلولی باز-: فوم‌های با کیفیت به جای جذب رطوبت، امکان گردش هوا و حرکت بخار را فراهم می‌کنند.
کانال های تهویه: برخی از کفی ها دارای کانال های قالب بندی شده در قسمت زیرین هستند که اجازه می دهد هوا جریان یابد و رطوبت از رویه کفش خارج شود.
ادغام ضد میکروبی: بر پایه نقره{0} یا سایر عوامل ضد میکروبی ادغام شده در مواد به طور فعال رشد باکتری را مهار می کند و از ایجاد بوی بد در منبع آن جلوگیری می کند.
این امر محیط داخلی کفش شما را از یک باتلاق به یک آب و هوای قابل تنفس و کنترل شده تبدیل می کند.
نقطه کور شماره 4: عدم تطابق فعالیت
مشکل:
کفش های دویدن شما برای دویدن طراحی شده اند. کفش های بسکتبال شما برای بسکتبال طراحی شده اند. اما کفی های استوک داخل آنها؟ آنها اساساً صفحات فوم نازک-یکسانی هستند که نیازهای خاص فعالیت های مختلف را برآورده نمی کنند.
دویدن نیاز به جذب ضربه و پایداری ملایم دارد. بسکتبال برای پرش نیاز به حمایت جانبی و بالشتک پاسخگو دارد. پیاده روی برای زمین های ناهموار نیاز به دوام و استحکام پیچشی دارد. پیاده‌روی از راحتی-روزانه و پشتیبانی ملایم بهره می‌برد. یک کفی نمی تواند به طور مطلوب تمام این اهداف را برآورده کند، اما کفی های استوک دقیقاً همین کار را انجام می دهند و در هر کدام شکست می خورند.
چگونه کفی ها آن را رفع می کنند:
بهترین کفی‌ها فعالیت‌های{0}}مشخص در مهندسی آنها هستند.
برای دویدن: روی جذب ضربه پاشنه، پشتیبانی از قوس برای کنترل راه رفتن و ساختار سبک وزن تمرکز کنید که حجم غیر ضروری را اضافه نمی کند.
برای ورزش های زمینی: بالشتک جلوی پا را برای پرش، ویژگی های پایداری جانبی و موادی که حرکات انفجاری را کنترل می کنند، در اولویت قرار دهید.
برای پیاده‌روی: بر ساخت و ساز بادوام، پایداری پیچشی برای زمین ناهموار، و مدیریت رطوبت برای همه سفرهای{0} روز تأکید کنید.
برای راه رفتن: بالشتک را با تکیه گاه متعادل کنید، با استفاده از موادی که در مدت طولانی تحمل وزن راحت می مانند.
هنگامی که مهندسی کفی را با فعالیت اصلی خود مطابقت می دهید، نه تنها به راحتی-بلکه ویژگی های ورزشی{1}} را اضافه می کنید که کفش شما شامل آن نمی شود.
هزینه پنهان نادیده گرفتن این نقاط کور
وقتی کفی استوک را به عنوان "به اندازه کافی خوب" بپذیرید چه اتفاقی می افتد؟
تاثیر بیشتری جذب می کنید. بدون بالشتک و تکیه گاه مناسب، مفاصل شما نیروهایی را می گیرند که برای تحمل آن طراحی نشده اند. در طی مایل ها و ماه ها، این به صورت ساییدگی و پارگی جمع می شود.
کفش های شما زودتر فرسوده می شوند. رطوبت و فشردگی که کفی های ارزان قیمت را از بین می برد به کفش شما نیز آسیب می رساند. آن جفت کفش دویدن 150 دلاری تا زمانی که کفی نتواند از آنها محافظت کند، دوام نمی آورد.
صدمات قابل پیشگیری ایجاد می کنید. پشتیبانی ضعیف نه تنها احساس ناراحتی می‌کند-راه رفتن شما را تغییر می‌دهد، به بافت‌ها فشار وارد می‌کند و مشکلاتی را ایجاد می‌کند که در نهایت شما را مجبور می‌کند به طور کلی دویدن را متوقف کنید.
شما دستاوردهای عملکرد را از دست می دهید. وقتی پایه شما ناپایدار است، هر حرکتی نیاز به تلاش جبرانی دارد. پشتیبانی مناسب به معنای انتقال انرژی کارآمدتر و نتایج بهتر از تمرین شما است.
خط پایین
کفش‌های ورزشی شما محصولات پیچیده‌ای هستند، اما ناقص هستند. مهندسانی که آنها را طراحی کردند فرض کردند که شما یا کفی پایه را می پذیرید یا آن را با چیز بهتری جایگزین می کنید. سوال این نیست که آیا به کفی های بهتر نیاز دارید یا نه{2}} بلکه این است که آیا می خواهید عملکرد و محافظت را روی میز بگذارید.
کفی مناسب فقط کفش های شما را راحت تر نمی کند. شکاف هایی را که کفش شما باز می گذارد پر می کند. تناسب تقریبی کفش شما را سفارشی می کند. این رطوبت را مدیریت می کند که کفش شما نادیده گرفته شود. این با فعالیتی مطابقت دارد که کفش های شما برای آن ساخته شده اند.
اجرای روی متغیرهایی را متوقف کنید. تجربه کنید که کفش‌های ورزشی شما در صورت جفت شدن با کفی‌هایی که برای تکمیل آنها طراحی شده‌اند، واقعاً چه کاری می‌توانند انجام دهند.[کاشی های عملکردی را بر اساس فعالیت کاوش کنید]
