شما مسافت پیموده شده را روی کفش های دویدن خود پیگیری می کنید. شما می دانید چه زمانی کفش های کوهنوردی شما نیاز به تعمیر دارند. اما کفی های شما؟ آنها اغلب نادیده گرفته‌شده‌ترین ابزار عملکردی هستند که شما دارید. مشکل اینجاست: کفی ها به طور چشمگیری خراب نمی شوند. هیچ پاپ ناگهانی، هیچ ترک قابل مشاهده، هیچ چراغ هشدار وجود ندارد. آنها به آرامی، بی سر و صدا، طی ماه ها استفاده از بین می روند. زمانی که متوجه شدید چیزی احساس می‌کنید، احتمالاً هفته‌ها-شاید بیشتر در مورد پشتیبانی به خطر افتاده آموزش می‌دهید. یادگیری تشخیص علائم خرابی کفی فقط به خاطر راحتی نیست. این در مورد محافظت از پاها، مفاصل و عملکرد شما است. در اینجا دقیقاً چیزی است که باید به دنبال آن باشید.
چرا کفی ها خراب می شوند (حتی کفی های خوب)
قبل از اینکه به علائم بپردازیم، این را درک کنید: همه کفی ها طول عمر دارند. حتی بهترین کفی‌های{1}}با عملکرد مهندسی شده نیز در نهایت فرسوده می‌شوند. مواد فشرده می شوند. ساختارها خراب می شوند. پشتیبانی از خستگی سیستم ها
کفی های استوک که با کفش های شما آمده است؟ آنها سریع‌ترین-در فاصله 100 تا 200 مایلی شکست می‌خورند. کفی های پس از فروش با کیفیت معمولاً بین 300 تا 500 مایل فعالیت یا 6 تا 12 ماه استفاده منظم دوام می آورند، هر کدام که زودتر اتفاق بیفتد.
اما مسافت پیموده شده فقط یک راهنما است. وزن بدن، شدت فعالیت، سطح تمرین و حتی ترکیب شیمیایی عرق شما همگی بر سرعت تحلیل رفتن کفی‌های شما تأثیر می‌گذارند. به همین دلیل است که یادگیری ارزیابی مستقیم کفی های خود بیش از شمارش روزهای تقویم اهمیت دارد.
بازرسی بصری: آنچه چشمان شما می تواند به شما بگوید
با بیرون کشیدن کفی های خود از کفش های خود شروع کنید. آنها را بالا نگه دارید. از نزدیک نگاه کنید. در اینجا چیزی است که باید بررسی شود:
1. کانتور قوس
کفی را برگردانید و از پهلو به ناحیه قوس نگاه کنید. اگر دارید آن را با یک کفی جدید از همان مدل مقایسه کنید.
نشانه شکست:قوس صاف شده است. آنچه زمانی یک منحنی تعریف شده بود، اکنون یک شیب تدریجی یا کاملاً فروریخته است. ساختار پشتیبانی داده شده است.
این یعنی چی:پای شما دیگر از حمایت مکانیکی که پرونیشن را کنترل می کند یا قوس شما را تثبیت می کند، دریافت نمی کند. شما در اصل روی یک تکه کف صاف ایستاده اید.
2. جام پاشنه
جیب پاشنه را بررسی کنید. آن را به آرامی فشار دهید.
نشانه شکست:کاسه پاشنه شکل خود را از دست داده است-کم‌تر است، باز شده یا دیگر جیب مشخصی در خود جای نمی‌دهد. این ماده به جای اینکه محکم و حمایت کننده باشد، نرم و لطیف به نظر می رسد.
این یعنی چی:پاشنه شما دیگر گهواره و وسط نیست. بدون یک فنجان پاشنه کاربردی، پای شما می لغزد و در داخل کفش شما جابجا می شود و باعث افزایش اصطکاک و کاهش ثبات می شود.
3. سایش و پارگی سطح
به پارچه بالایی و لبه های کفی نگاه کنید.
نشانه شکست:پارچه پوسته می‌شود، در مناطق{0} اصطکاک بالا ساییده می‌شود، یا دارای لکه‌های تیره دائمی است که تمیز نمی‌شوند. لبه ها فرسوده شده اند. در لایه های فوم ترک یا لایه لایه شدنی قابل مشاهده است.
این یعنی چی:ساختار کفی به خطر افتاده است. هنگامی که لایه رویی از بین می رود، رطوبت به عمق بیشتری نفوذ می کند و اصطکاک در برابر فوم در معرض شکست تجزیه را تسریع می کند.
4. علائم فشرده سازی دائمی
انگشت شست خود را به قسمت پاشنه و جلوی پا فشار دهید. مشاهده کنید که چه اتفاقی می افتد.
نشانه شکست:پس از برداشتن انگشت شست، فرورفتگی های عمیق و دائمی باقی می مانند. مواد برنمی گردند. "چاپ های بدن" قابل مشاهده ای هستند که دقیقاً شبیه پای شما هستند که حتی زمانی که کفی کفش خارج از کفش است باقی می مانند.
این یعنی چی:فوم به پایان عمر مکانیکی خود رسیده است. دیگر بین ضربه‌ها بهبود نمی‌یابد، به این معنی که هر مرحله بر روی مواد فشرده‌شده و غیرپاسخ‌ده- فرود می‌آید.
تست احساس: آنچه پاهای شما به شما می گویند
بدن شما حساس ترین ابزار تشخیصی شماست. به آنچه که در حال برقراری ارتباط است توجه کنید.
1. درد جدید یا بازگشتی
این واضح‌ترین علامت-و نشانه‌ای است که بیشتر ورزشکاران برای مدت طولانی نادیده می‌گیرند.
نشانه شکست:شما در حال تجربه ناراحتی در پا، مچ پا، زانو یا کمر هستید که ماه هاست آن را احساس نکرده اید. دردی که قبلا با کفی های شما برطرف شده بود در حال بازگشت است. درد پست{2}}فعالیت در حال افزایش است.
این یعنی چی:کفی‌های شما دیگر حمایتی را ارائه نمی‌کنند که{0}}درد شما را بی‌درد نگه می‌دارد. اصلاح بیومکانیکی ارائه شده توسط آنها محو شده است، و بدن شما اغلب ضعیف است-.
2. احساس "کفش فرسوده".
نشانه شکست:کفش‌های شما مرده به نظر می‌رسند، اما کفه‌های میانی هنوز زنده هستند. خود کفی‌ها صاف، سفت یا به‌طور ناسازگاری بالشتک احساس می‌شوند. متوجه می‌شوید که ضربه جاده را از طریق پاهایتان بیشتر احساس می‌کنید.
این یعنی چی:در حالی که زیره میانی کفش شما همچنان کارآمد است، خواص بالشتکی کفی از بین رفته است. کفش‌ها را زودتر از موعد تعویض می‌کنید یا روی ساپورت مرده می‌دوید.
3. خستگی زودتر از حد معمول
نشانه شکست:پاهای شما زودتر از قبل در هنگام دویدن یا تمرین احساس خستگی، سنگینی یا درد می کنند. خستگی عمومی پا سریعتر ایجاد می شود.
این یعنی چی:پاهای شما سخت‌تر کار می‌کنند تا بدون حمایتی که دریافت می‌کنند، خود را تثبیت کنند. هر مرحله به تلاش عضلانی بیشتری نیاز دارد و انرژی را تخلیه می کند که در غیر این صورت برای عملکرد استفاده می کنید.
4. افزایش نقاط داغ یا تاول
نشانه شکست:شما در مکان‌هایی که قبلاً نداشتید دچار مشکلات اصطکاک-نقاط داغ، تاول، یا پینه‌ها- هستید.
این یعنی چی:پارچه رویه صاف شده یا خاصیت جذب رطوبت{0}} خود را از دست داده است. پای شما بیشتر داخل کفش می لغزد زیرا کاپ پاشنه و قوس آن جمع شده است.
بررسی عملکرد: چگونه فعالیت شما تحت تأثیر قرار می گیرد
فراتر از احساس پاهایتان، به نحوه حرکت خود نیز توجه کنید.
برای دوندگان:
نشانه شکست:فرم شما از بین می رود. شما در تلاش برای حفظ سرعت معمول خود با همان تلاش هستید. متوجه ضربه بیشتر یا تغییر آهنگ پاشنه می شوید. بازیابی اجرای ارسال{3}}بیشتر طول می کشد.
چه چیزی از خود بپرسید:آیا دویدن‌های اخیر شما سخت‌تر از آنچه باید احساس می‌کنید؟ آیا با دردهای خفیفی سروکار دارید که قبلا وجود نداشتند؟
برای بازیکنان ورزش دادگاه:
نشانه شکست:در طول برش ها احساس ثبات کمتری می کنید. فرودها احساس ناراحتی می کنند. قدم اول شما کند به نظر می رسد. شما دومین-حرکات انفجاری هستید.
چه چیزی از خود بپرسید:آیا با فشار دادن و کاشت سخت احساس اطمینان می کنید؟ آیا ثبات جانبی شما کاهش یافته است؟
برای کوهنوردان:
نشانه شکست:پاهای شما ساعت ها زودتر از گذشته خسته می شوند. بخش های سراشیبی احساس تنبیه می کنند. در مسیرهایی که قبلا هرگز باعث تاول یا نقاط داغ نشده اید، تاول می گیرید.
چه چیزی از خود بپرسید:آیا پیاده روی را با درد پا به پایان می رسانید؟ آیا به طور کلی چکمه های شما حمایت کمتری می کنند؟
بررسی واقعیت مسافت پیموده شده
اگر اعداد را به ارزیابی های ذهنی ترجیح می دهید، در اینجا دستورالعمل های مشخصی وجود دارد:
کفی های دویدن:هر 300-500 مایل دویدن را تعویض کنید. مسافت پیموده شده خود را در گزارش یا برنامه در حال اجرا خود ردیابی کنید.
کفی های ورزشی مخصوص مجلسی:هر 6-9 ماه یک بار با بازی معمولی جایگزین کنید. ورزش های زمینی با شدت بالا کفی ها را سریعتر از فعالیت های خطی فشرده می کند.
کفی های پیاده روی:هر 500-700 تریل مایل یا هر 12-18 ماه یکبار تعویض کنید. پیاده روی معمولاً در هر مایل فشرده سازی کمتری نسبت به دویدن ایجاد می کند، اما دوام اهمیت بیشتری دارد.
کفی های پوشیدنی روزمره:بسته به تعداد گام های روزانه و زمان ایستادن، هر 6 تا 12 ماه یکبار تعویض کنید.
مهم:اینها حداکثر هستند، نه اهداف. اگر سنگین‌تر هستید، با شدت بیشتری تمرین می‌کنید یا سابقه مشکلات پا دارید، انتظار داشته باشید که کفی‌ها را نزدیک‌تر به انتهای این محدوده‌ها تعویض کنید.
تست ساده 60 ثانیه ای
در اینجا یک تشخیص سریع وجود دارد که می توانید همین الان انجام دهید:
کفی های خود را از کفش های خود بردارید.
آنها را روی یک سطح صاف (پیمانه آشپزخانه یا میز کار) قرار دهید.
با انگشت شست خود را محکم به پاشنه، قوس و جلوی پا فشار دهید.
رعایت کنید:آیا مواد به سرعت برمی گردند یا اثر انگشت شست شما باقی می ماند؟
قوس را بررسی کنید:آیا شکل منحنی خود را حفظ می کند یا فرو ریخته است؟
فنجان پاشنه را بررسی کنید:آیا هنوز عمیق و مشخص است یا شعله ور شده است؟
اگر هر ناحیه ای فشردگی دائمی نشان دهد، قوس صاف شده باشد یا کاپ پاشنه شکل خود را از دست داده باشد-کفی شما از کار افتاده است.
وقتی به استفاده از کفی های شکست خورده ادامه می دهید چه اتفاقی می افتد
این در مورد افزایش فروش نیست. نادیده گرفتن کفی های فرسوده عواقب واقعی دارد:
خطر آسیب تشدید می شود:حمایتی که از فاشیای کف پا، اسپلینت ساق پا یا درد زانو جلوگیری می کرد، از بین رفته است. شما اکنون بدون محافظت تمرین می کنید.
کفش ها زودتر فرسوده می شوند:کفی های شکست خورده تاثیر و رطوبت بیشتری را به کفش شما منتقل می کنند و طول عمر آن ها را کوتاه می کنند. کفش های گران قیمت خود را زودتر تعویض خواهید کرد.
کاهش عملکرد:هر حرکتی به انرژی بیشتری نیاز دارد وقتی پایه شما به خطر بیفتد. شما سرعت، قدرت و استقامت را روی میز می گذارید.
بهبودی آسیب می بیند:خستگی بیشتر، درد بیشتر، پنجره های بهبودی طولانی تر. کیفیت تمرین افت می کند حتی زمانی که حجم صدا ثابت بماند.
خط پایین
کفی‌های شما مجموعه‌ای نیستند-این-و-خرید آن را فراموش کنید-. آنها اجزای عملکردی با طول عمر محدود هستند. ارزیابی منظم-هر 3-4 ماه، یا هر زمان که متوجه تغییراتی در احساس پاهای خود شدید، باید بخشی از روال تعمیر و نگهداری دنده شما باشد.
خبر خوب؟ تعویض کفی‌های فرسوده یکی از مقرون‌به‌صرفه‌ترین{0}}به‌روزرسانی‌های عملکردی است که می‌توانید انجام دهید. یک جفت تازه تکیه گاه، بالشتک و پایداری را که به آرامی محو شده بود را بازیابی می کند. پاهای شما بلافاصله متوجه می شوند. عملکرد شما هم همینطور.
آیا کفی های شما هنوز کارایی دارد؟ برای اجرای بازرسی بالا 60 ثانیه وقت بگذارید. اگر نشانه‌هایی از شکست را می‌بینید، وقت آن است که یک شروع جدید داشته باشید.[مرور کفی های جایگزین]
